تارنگار فرهنگی انجمن بشترنا
تارنگاری برای رسیدن به آرمان های انسانی
آگاهي هايى در باره جشن بهمنگان چنانكه ميدانيد، از دير و دور تاكنون هر روز و هر ساعت در اين دنياي پهناور پيشآمدهايي روي داده و صفحات تاريخ و نوشتهها آن رويداد را در سينه خود ثبت و نگهداري كردهاست. برداشت از سايت انجمن زرتشتيان تهران باربد؛ سرآمد رامشگران
موسیقی، زبان روح و زبان دل هاست وموسیقی اصیل ایرانی از دیرباز چنین صفتی را داشته است، وقتی پای موسیقی ایرانی به میان می آید، بیشک هر ایرانی بیاد باربد می افتد. باربدی که جز نام از او اثری نمانده واگر هم مانده برای ما ناشناخته است. به راستی باربد که این چنین روح خویش را در موسیقی سنتی ها رسوخ داده کیست؟ نوشته اند که او سرآمد نوازندگان و رامشگران دربار خسروپرویز بوده است و امیر بزم های این شاهنشاه بزرگ ساسانی و باز نوشته اند که او از مردم فارس بوده ودر شهر جهرم به دنیا آمده است. چیرگی باربددر نواختنسازوساختن آهنگ وسرود بدان گونه بوده است که خسروپرویز هنگام شنیدن آن ها در باغی، سرازپای نشناخته فرمان میدهد که او را بجویند تا بداند که کیست ؟ و شاعر در این باره سروده است که : بجویید در باغ تا این کجاست همه باغ و گلشن ، چپ و دست راست دهان و برش پر زگوهر کنم براین رود سازانش مهتر کنم درباره باربد و خسروپرویز و این که مهارت باربد در نواختن و تاثیر آن بر روان خسرو پرویز سبب نجات باربد و دیگران از مرگ شده نیز این داستان به یادگار مانده است: خسرو پرویز اسبی داشت بنام شبدیز و گفته بود كه هر كس خبر مرگ او را بياورد به قتل خواهد رسيد. اتفاقاً آن اسب مرد و هيچ كس از درباريان ياراي آنرا نداشت تا واقعه مرگ شبديز را به اطلاع پادشاه برساند. به همين جهت از باربد درخواست كردند به طريقي كه صلاح ميداند، آنرا باز گويد. باربد خوش آوا در حضور پادشاه به صورت حزين و دلنشين به همراهي چنگ خود بخواندن پرداخت و موجبات انفعال و دگرگوني روح خسرو پرويز را فراهم آورد و چنان صداي گرم او در خسرو و اثر كرد كه گفت: واي برتو، مگر شبديز مرده است؟ باربد گفت: اين لفظ، اولين بار ازدهان پادشاه خارج گشت و بدين نحو از كشته شدن نجات يافت. درباره تعداد سرودهاي او نوشته ها يكسان نيست. برخي آنها را ٣٠ و بعضي ديگر ٣١ و گاه بيشتر نيز نوشته اند. اما مجموع اين سرودها از همان آغاز به سي لحن نامور بودهاند. نام سرودها نيز عبارتند از : 1- آرايش خورشيد يا آرايش جهان 2- آيين جمشيد يا ساز نوروز ٣- اورنگي ٤- باغ شيرين ٥- تخت تاقديسي ٦- حقه كاوس يا حقه كالوس ٧- راح روح يا غنچه كبك دري ٨- رامش جان يا رامش جهان ٩- سبز در سبز ١٠- سروستان١١-سروسهي ١٢- شادروان مرواريد ١٣- شبديز ١٤- شب فرخ يا فرخ شب ١٥- قفل رومي١٦- گنج باد آورد ١٧-گنج گاو يا گنج كاوس ١٨-گنج سوخته ١٩- كين ايرج ٢٠- كين سياووش ٢١- ماه بر كوهان ٢٢- مشك دانه ٢٣- مرواي نيك ٢٤- مشك مالي ٢٥- مهرباني يا مهرگاني ٢٦- ناقوسي ٢٧- نوبهاري يا فرخ روز ٢٨- نوشين باده يا باده نوشين ٢٩- نيم روزه ٣٠-نخجيرگاني . به نام یزدان پاکی ها صلح صلح و سازش را شريك منش پاك ميدانیم ، فرهنگ ایرانی گوشزد می کند كه بايد از صلح و سلامتي برخوردار بود و گرد كينه جوئي وستيزه نگشت. مشاهدات روزانه و تجربيات در زندگي اجتماعي بما ثابت ميكند كه صلح از خصايص منش پاك و ضمير روشن است و كسانيكه مايل بكينه و ستيزه ميباشند داراي قساوت قلب و منش زشت هستند پس ضمير روشن و منش پاك با صلح و سلامتي با هم ستوده شده. انجمن بشترنا آرزو می کند که در اين خانه(جهان) صلح و بردباري برستيزه و دشمني چيره گردد و همگان در صلح و دوستی زندگی کنند. و استواریم باندیشه ای كه طرفدار خلع اسلحه و صلح عمومي است در جهان و دور كننده هر گونه ستيزه و خونريزيست. و از همگان خواستاریم که در پي آزار و كين كس مباشید. و با این متن کشتار مردم فلسطین را محکوم میکنیم و خواستار پایان آن هستیم. (فرنشین انجمن بشترنا) پنجم دی ماه را به یاد بسپار که روزی است متفاوت با روزهای دیگر. 
تاريخ كشور ايران و دين زرتشتي نيز خود گوياي بسياري از اين رخدادها است كه برخي از رويدادها در بهمن ماه بودهاست.
از جمله روز دوم بهمن ماه به نام بهمن خواندهميشود كه مربوط به «امشاسپند بهمن» است و به مناسبت هم نام بودن ماه و روز به بهمنگان و يا بهمنجه ناميده ميشود. امشاسپند بهمن بنا به نوشتههاي باستان و اوستا نگهبان چهارپايان سودمند است.
پس از همين رو بوده كه در بهمن روز از كشتن گوسفند و خوردن گوشت خودداري ميكنند. چون فرشته بهمن مظهر نيكانديشي و نهاد پاك و نماد خرد و دانش است و نيك انديشي يكي از سه اصل اساسي دين زرتشتي است.
براي جشن بهمنگان چكامههايي نيز سرودهاندكه از آن ميان، به شعر كوتاهي از «انوري» شاعر بسنده ميكنيم:
بعدها كز سر عشرت همه روزه افكندي سخن رفتــن و نارفتن ما در افواه
انـــــدر آمد ز در حجــــره من صبــحدمي روز بهمنجنه يعني دوم بهمن ماه
«ابوريحان بيروني» نيز در كتاب التفهيم مينويسند: بهمنجنه بهمن روز است از بهمن ماه، دراين روز بهمن سعيد يا شير خالص و پاك ميخورند و ميگويند حافظه ميآورد و فراموشي را ببرد. اما در خراسان هنگام اين جشن مهماني ميكنند بر ديگي كه اندر او از پردانه خوردني و گوشت حيوان حلال گوشت و تره سبزيها وجود دارد.
و سرانجام «علي بن طوسي» در كتاب نعمت خود معروف به «نعمت فرس» زير نام كلمه بهمنجه مينويسد: بهمنجنه رسم عجم است. چون دو روز از ماه بهمن ميگذشت، بهمنجه ميكردند و اين عيدي بود كه در آن روز طعام ميپختند و بهمن سرخ و بهمن زرد بر سر كاسها ميافشاندند.
این روز را به یاد بسپار چرا که دستی نابخرد،
آیینه دار خرد و اندیشه، اشوزرتشت مهر اسپنتمان را به کام مرگ کشید.
پنجم دی ماه را به خاطر بسپار،
که زرتشت ، پیام آور خرد و آشتی
به جرم خردورزی و دوست داشتن جهان و هرچه در اوست، جان باخت.
پنجم دی ماه را به خاطر بسپار،
روزی که اشوزرتشت پیامبر اهورایی ایران زمین به اهورامزدا پیوست.
بَر فَرَوَهَر زرتشت ، پیام آور نیکی ها درود باد.
*اشوزرتشت نخستین پیامبر یکتاپرست جهان ،
خداوند را اهورامزدا نامید
( اهورا) به معنی هستی بخش
( مز) به معنی بزرگ
( دا) به معنی دانش و خرد
حکیم فرزانۀ توس، فردوسی توسی این واژه را اینگونه بر پیشانی شاهنامه آورده است :
(( به نام خداوند جان و خرد))





